Verslag van 14 maart 2009 Stortemelkrace in Veere (Zeeland)

    Klik op deze link om de foto's van deze race  te bekijken

Eindelijk, na weken aan de Jan van Schaffelaar, geschuurd, gepoetst en gewreven te hebben, (het was toch wel weer nodig), was het dan zover, onze Jan kon het water in om zijn eerste wedstrijd in 2009 te gaan roeien.

Het was zeker niet naast de deur, want Veere waar de Stortemelkrace gehouden werd is toch een heeeeeeeeel eind rijden. Maar goed je moet er wat voor over hebben.

Na een voorspoedige reis van ongeveer drie uur kwamen we toch wel enigszins brak aan in de haven van Veere.

Bij het zien van alle aanwezige sloepen kregen we weer toch de kriebels en stonden te popelen om de wedstrijd gaan roeien. Nu is de Stortemelk race niet een wedstrijd van vele kilometers (zijn er maar 11,4) maar uit ervaring weten we dat het behoorlijk kan spoken op de Veerse meren.

Het was toch wel spannend na alle reparatie werkzaamheden toen onze Jan het water in getakeld werd, want je weet het maar nooit, maar onze Jan lag te glimmen van trots (wij trouwens ook hij ziet er weer geweldig uit), was het tijd om ons om te kleden en gereed te maken voor de start.

Wij werden als één van de laatste opgeroepen voor de start, een aparte ervaring trouwens als je na een kleine vijf maanden weer eens riem in je handen krijgt, maar goed het went toch weer snel.

We startten om 13.10 met drie sloepen tegelijk.

Door de stuurman werd het commando gegeven “mannen haal op” gelijk en weg waren we, met vijf korte slagen vertrokken we, op weg naar de eindstreep met voor ons een groot aantal sloepen. Nu is onze doelstelling om zo rap mogelijk naar de finish te roeien en zoveel als mogelijk concurrenten in te halen, en zowaar de sloep liep als een trein. Met een lekker briesje in de rug kwamen binnen no time de eerste sloepen in zicht.

Het ging lekker, met een snelheid van 11 km per uur hadden we het gevoel, we zijn er weer. De eerste sloepen werden ingehaald. We roeiden om het eerste keerpunt heen, oei wind tegen altijd lastig, maar even de rug rechte en gaan met die banaan.

Op de borst werd er door de stuurman motiverend geroepen en het hielp. Onze voorgangers werden één voor één gepasseerd, wat geeft dat een lekker gevoel.

Na zo ongeveer vijf a zes kilometer hadden we bijna alle sloepen ingehaald. Er ontstonden kleine ongemakken, kramp in de onderarmen, het liggen ging niet best meer, maar we kregen het bericht dat er nog twee sloepen voor ons zaten dus niet zeuren, tanden op elkaar en trekken aan de riemen.

Nog maar eens werd er geroepen “mannen liggen, op de borst, riemen kantelen, niet te diep, doorbijten, het is je ……… niet en zowaar het ging weer als vanouds.

Ook de twee voorgangers werden achterhaald en we lagen op kop “wat trouwens niet wil zeggen dat je dan winnaar bent, want het gaat om de geroeide wattage” maar goed onze eerste doelstelling was bereikt.

Nog ongeveer twee kilometer. Nog een klein stukje wind tegen een laatste rukje, het laatste stuk windje mee en recht zo die gaat op de finish af en onder luid applaus kwamen we om 14:21:48 over de streep.

Totale afstand 11,4 kilometer, roeitijd 1 uur 11 minuten en 48 seconden. Best rap al zeggen we het zelf.

Even uitrusten en dan terug naar de kraan om getakeld te worden. Discussie, laten we ons slepen of gaan we zelf roeien. Oei, er wordt besloten dat we zelf terug roeien, das nie best, want de afstand was toch nog wel, zonder dat we het in de gaten hadden, ongeveer twee kilometer.

Op zich zou je denken geen probleem toch maar, als er kleine blaartjes in handen zijn ontstaan en je kont toch enigszins gevoelig is valt het toch wel even tegen om de riem weer vast te pakken en weer te moeten gaan zitten op zo’n houten plank. Maar goed we zijn mannen dus kom op.

Nadat de sloep uit water was gehaald, even opfrissen een drankje drinken (want het verloren vocht moet aangevuld worden) ging men over tot de prijsuitreiking.

Van de in totaal 22 sloepen, waarvan acht dames en veertien herenteam, zijn wij uiteindelijk vijfde geworden met een wattage van 63,62. Op zich voor een eerste keer niet slecht, het geeft hoop voor de toekomst.

Nog even de uitslag geëvalueerd met onze mede sloeproeiers een laatste groet en weer terug naar Barneveld. Trouwens de terugreis is net zover.

Klik op deze link om de foto's van deze race  te bekijken