De Sloep

De roeisloep "Whaler" is een ontwerp van hoofdingenieur der Marine te Hellevoetsluis uit 1882 en werd o.a. uitgevoerd als reddingsboot voor ramschip 'de Buffel'.

De eerste roeisloep uit deze serie werd gebouwd door 't Kromhout i.s.m. de zeer enthousiasme roeiploeg van de werf ' De Krokus Compagnie", en met veel succes. Zij behaalde vele prijzen, o.a. in de bekende Harlingen- Terschelling race. De serie Kromhoutsloepen is ondertussen uitgegroeid tot meer dan 28 stuks, waar onze boot de "Jan van Schaffelaar" de laatste opgeleverde boot van is.
De sloep is niet alleen in verschillende bouwstadia te koop, maar van hetzelfde type zijn ook variaties mogelijk: als stoere toerboot of als luxe grachtensloep.

Deze 'Whaler'is ook als zelfbouwpakket op de markt, zodat de kosten relatief laag blijven De afmetingen zijn 8.60 x 1.78 x 0,60 m. Het materiaal bestaat uit: 10 mm A-kwaliteit watervast verlijmd occume hechthout afgewerkt met een epoxy systeem.

 

Onze sloep de "Jan van Schaffelaar" zal veel weer en wind (en water) moeten verdragen, vandaar dat er hoge eisen zijn gesteld aan de bescherming van het hout.

De buitenkant is voorzien van elf lagen verf, zeven lagen primer, twee tussen grondeerlagen en daarna nog twee lagen in de uiteindelijke kleur. De binnenkant (die misschien nog wel meer te verduren heeft, want met al die inspanning verliezen de mannen nogal wat lichaamsvocht) heeft vijf lagen primer gekregen, met twee tussen grondeerlagen en de twee lagen in de uiteindelijke kleur.
Al met al een monsterklus, die ook nog eens in recordtijd moest worden uitgevoerd.

Het aanbrengen van al die elf lagen verf is heel veel werk. Maar de twee leerling schilders Wiliam Vonk en Johan van de Brink vonden het erg leuk om een roeisloep te gaan schilderen. Niet verwonderlijk, dat zij na een laag of vijf toch even moesten slikken. Door deze vele lagen en hierdoor een zeer goede behandeling hoeft onze "Jan" in de winter alleen schoongemaakt te worden.  En zoals de foto de foto laat zien, mag het eindresultaat er zijn.

 

Het tweede jaar moet de onderkant één keer worden behandeld. Pas na vijf of zes jaar heeft het geheel één nieuwe laag nodig.